Parafia św. Kazimierza Królewicza w Gdańsku. Parafia św. Kazimierza. Kościół św. Kazimierza na Zaspie; Państwo Polska Siedziba W czwartek o 17,30 zapraszamy do wspólnej modlitwy przez wstawiennictwo św. padre PIO w intencji korzystających z sakramentu pokuty oraz w intencji kapłanów pełniących posługę w konfesjonale w kaplicy adoracji i w naszym kościele; w czwartek wieczorem o godz. 18-tej – msza św. i spotkanie formacyjne dla kandydatów do bierzmowania. Parafia św. Kazimierza . Parafia św. Kazimierza w miejscowości Police - sprawdzisz tutaj dokładny adres, pełne dane kontaktowe, informacje na temat Mszy Świętych oraz inne istotne dane. Kontakt z parafią. Znajdziesz tutaj istotne informacje kontaktowe, które pomogą Ci w nawiązaniu kontaktu z parafią. W 2019 roku parafia św. Kazimierza w Toronto będzie miała 70 lat.Przygotowania do tego jubileuszu rozpoczniemy już w adwencie w tym roku.Będziemy spotykać si Kazimierza. Kościół św. Kazimierza Królewicza we Wrześni – murowany kościół w południowej części Wrześni, na osiedlu Sławno, zlokalizowany przy ulicy Słupskiej. Początkowo na potrzeby parafii wzniesiono drewnianą kaplicę, którą 10 września 1983 poświęcił bp. Jan Czerniak. W dniu 14 kwietnia 1988 ks. prymas kardynał Kazimierza w Radomiu. WAŻNIEJSZE WYDARZENIA W DZIEJACH PARAFII I KOŚCIOŁA. ŚW. KAZIMIERZA (1981-­2017) 1981. 23 IX – ordynariusz diecezji bp Edward Materski przesyła pismo do ks. Adama Sochy – dziekana i proboszcza parafii w Świerżach Górnych – w sprawie zorganizowania placówki duszpasterskiej w dzielnicy Zamłynie w Radomiu. . Metropolita gdański wręczył 44 kapłanom archidiecezji dekrety kierujące ich do pracy w nowych parafiach. Tym razem zmiany objęły wikariuszy. - Drodzy księża, dziękuję wam za pracę w minionym roku szkolnym. Mam świadomość, że był to wielki wysiłek - mówił 19 czerwca w auli Jana Pawła II abp Sławoj Leszek Głódź. Jak podkreślał metropolita, większość przeprowadzonych zmian dotyczy wikariuszy, którzy w parafiach przepracowali okres 3-4 lat. W ubiegłym roku bowiem, ze względu na przeżywane wówczas Światowe Dni Młodzieży, niektóre ze zmian wstrzymano, by nie zaburzać przygotowań do spotkania. Lista zmian wikariuszowskich według kolejności wręczania dekretów: ks. Krzysztof Sieniawski - wikariusz parafii Niepokalanego Serca Maryi w Leśniewie do parafii św. Wojciecha w Kielnie; ks. Radosław Belling - wikariusz parafii św. Andrzeja Boboli do parafii MB Brzemiennej w Gdańsku-Matemblewie; ks. Paweł Maj - wikariusz parafii św. Mikołaja w Szemudzie do parafii Niepokalanego Serca Maryi w Leśniewie; ks. Bartosz Nowak - wikariusz parafii Chrystusa Króla w Gdańsku do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pszczółkach; ks. Tomasz Błaszków - wikariusz parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Gdańsku do parafii św. Jana Chrzciciela w Gdańsku-Kiełpinie Górnym; ks. Tomasz Jereczek - wikariusz parafii św. Antoniego Padewskiego w Kosakowie do parafii św. Antoniego Padewskiego w Redzie; ks. Andrzej Kaczmarek - wikariusz parafii św. Kazimierza w Gdańsku-Zaspie do parafii Miłosierdzia Bożego w Gdańsku-Migowie; ks. Krzysztof Konkol - wikariusz parafii Chrystusa Zbawiciela w Gdańsku-Osowej do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sopocie; ks. Krystian Krepel - wikariusz parafii św. Jana z Kęt w Rumi-Janowie do parafii MB Nieustającej Pomocy w Gdańsku-Brętowie; ks. Piotr Lebkuchen - wikariusz parafii św. Franciszka Ksawerego w Przywidzu do parafii św. Teresy Benedykty od Krzyża Edyty Stein w Gdańsku-Ujeścisku; ks. Wojciech Leoniuk - wikariusz parafii św. Andrzeja Boboli do parafii bł. Doroty z Mątew w Gdańsku-Jasieniu; ks. Krzysztof Borysewicz - wikariusz parafii św. Brata Alberta w Gdańsku-Przymorzu do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Wejherowie; ks. Dominik Cichy - wikariusz parafii św. Bernarda w Sopocie do parafii Matki Odkupiciela w Gdańsku-Wrzeszczu; ks. Jarosław Czepczyński - wikariusz parafii Matki Odkupiciela w Gdańsku-Wrzeszczu do parafii św. Jana Chrzciciela i św. Brata Alberta Chmielowskiego w Gdyni-Chylonii; ks. Grzegorz Daroszewski - wikariusz parafii św. Wawrzyńca w Luzinie do parafii św. Józefa w Gdyni-Leszczynkach; ks. Krzysztof Gidziński - wikariusz parafii św. Stanisława Biskupa w Gdańsku-Wrzeszczu do parafii św. Kazimierza Królewicza w Gdańsku-Zaspie; ks. Paweł Lewańczyk - wikariusz parafii MB Bolesnej w Gdańsku-Dolnym Mieście do parafii Chrystusa Króla i bł. Alicji Kotowskiej w Wejherowie; ks. Paweł Lew-Kiedrowski - wikariusz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pszczółkach do parafii św. Wojciecha w Redzie-Ciechocinie; ks. Mateusz Lewicki - wikariusz parafii św. Antoniego Padewskiego w Redzie do parafii św. Wawrzyńca w Luzinie; ks. Mariusz Lis - wikariusz parafii św. Jadwigi Królowej w Gdańsku-Oruni do parafii MB Różańcowej w Gdyni-Demptowie; ks. Zbigniew Lorkowski - wikariusz parafii św. Mikołaja w Gdyni-Chyloni do parafii św. Leona Wielkiego w Wejherowie; ks. Sylwester Malikowski - wikariusz parafii Chrystusa Króla w Wejherowie do parafii Miłosierdzia Bożego w Żukowie; ks. Marcin Mianowski - wikariusz parafii św. Brygidy w Gdańsku do parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Gdańsku; ks. Artur Miroński - wikariusz parafii św. Antoniego Padewskiego w Redzie do parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Gdyni-Cisowej; ks. Grzegorz Mnich - wikariusz parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gdyni do parafii św. Bernarda w Sopocie; ks. Andrzej Molenda - wikariusz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni do parafii Chrystusa Zbawiciela w Gdańsku-Osowej; ks. Michał Moskiewski - wikariusz parafii św. Stanisława Biskupa Męczennika w Leźnie do parafii św. Antoniego Padewskiego w Redzie; ks. Łukasz Osiński - wikariusz parafii św. Jana Chrzciciela i św. Brata Alberta w Gdyni-Chyloni do parafii św. Pawła Apostoła w Gdyni-Pogórzu Górnym; ks. Mariusz Parusiński - wikariusz parafii św. Jana Chrzciciela w Gdańsku-Kiełpinie Górnym do parafii św. Trójcy w Gdyni-Dąbrowie; ks. Krzysztof Pasek - wikariusz parafii Chrystusa Króla w Gdyni-Małym Kacku do parafii św. Jana z Kęt w Rumi-Janowie; ks. Bogdan Pulczyński - wikariusz parafii bł. Doroty z Mątew do parafii św. Antoniego Padewskiego w Kosakowie; ks. Tomasz Redzimski - wikariusz parafii NMP Królowej Różańca Świętego w Gdańsku-Przymorzu do parafii św. Michała Archanioła w Sopocie; ks. Sebastian Reszke - wikariusz parafii św. Pawła Apostoła w Gdyni-Pogórzu Górnym do parafii św. Michała Archanioła w Starzynie; ks. Piotr Zaremba - wikariusz parafii św. Michała Archanioła w Gdyni-Oksywiu do parafii Chrystusa Króla w Gdyni-Małym Kacku; ks. Piotr Wulgaris - wikariusz parafii Miłosierdzia Bożego w Żukowie do parafii św. Stanisława Biskupa Męczennika w Leźnie; ks. Arkadiusz Warszyński - wikariusz parafii Miłosierdzia Bożego w Gdańsku-Migowie do parafii św. Karola Boromeusza w Gdyni-Fikakowie; ks. Mateusz Warmijak - wikariusz parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Gdyni-Cisowej do parafii św. Teresy Benedykty od Krzyża Edyty Stein w Gdańsku-Ujeścisku; ks. Wojciech Ulasiński - wikariusz parafii św. Karola Boromeusza w Gdyni-Fikakowie do parafii św. Mikołaja w Gdyni-Chyloni; ks. dr Tomasz Szala - wikariusz parafii Świętej Trójcy w Gdyni-Dąbrowie do parafii św. Andrzeja Boboli w Gdyni-Obłużu; ks. Marek Siedlec - wikariusz parafii MB Brzemiennej w Gdańsku-Matemblewie do parafii św. Franciszka Ksawerego w Przywidzu; ks. Andrzej Siedlecki - wikariusz parafii Chrystusa Miłosiernego w Gdyni-Redłowie do parafii św. Jadwigi Królowej w Gdańsku-Oruni; ks. Grzegorz Skwierawski - wikariusz parafii św. Józefa w Gdyni-Leszczynakch do parafii św. Brygidy w Gdańsku; ks. Łukasz Babul - wikariusz parafii NMP Królowej Polski w Wejherowie do parafii św. bp. Józefa Sebastiana Pelczara w Gdyni-Wiczlinie; ks. Mikołaj Dacko - wikariusza parafii MB Nieustającej Pomocy w Gdańsku-Brętowie do parafii św. Michała Archanioła w Gdyni-Oksywiu. Ponadto metropolita ustanowił ks. kan. mgr. Krzysztofa Mudlaffa, ojca duchownego GSD, asystentem kościelnym w Zespole Szkół Katolickich im. św. Kazimierza w Gdańsku-Zaspie, z zachowaniem dotychczasowych obowiązków. « ‹ 1 › » oceń artykuł Nominacja ks. Jakuba 3 czerwca 2022 Informujemy, że decyzją Księdza Arcybiskupa ks. Jakub zostaje odwołany z funkcji wikariusza naszej parafii i został mianowany Dyrektorem Szkoły Katolickiej im. św. Kazimierza w Gdańsku Zaspie oraz Diecezjalnym Duszpasterzem Nauczycieli i Wychowawców. Ks. Jakubowi dziękujemy za posługę w naszej parafii i już teraz informujemy, że Msza święta dziękczynna za posługę ks. Jakuba odbędzie się 26 czerwca o godz. ks. Jakub facebook twitter email Events As of March 1, 2022 all capacity limits, including physical distancing requirements, are removed from churches and parish halls. Only masks are mandatory. Cardinal Collins states: “The Eucharist remains the source and summit of our life in Christ. For Christians, participation in the Sunday Eucharist is the central experience of the week, and that is the foundation for the obligation of every Catholic to be personally present at Mass every Sunday. Of course, if there is a legitimate reason (such as being sick) this obligation does not apply. But as the restrictions are lifted, now is the time to encourage Catholics to return to physical presence at Sunday Mass, if not impeded for a legitimate reason, in keeping with our basic Sunday obligation as Catholics. Holy Mass Monday – Friday:8am and 7pm Saturday: 7pm (Sunday Mass) Sunday:8:00am, 9:30am (EN), 11:00am, 1:00pm, 7:00pm Parish OfficeMondays closedOpen Tuesday to Friday9:00am – 12:00pm and 1pm – 5:00pmSaturdays 9:00am-12:00pmexcept holidays Liturgy of the day Let us show responsibility for our parish church and support the parish through an online donation. Enter the link below and select our parish from the list (St Casimir Parish Toronto). Payments are made by credit card. God bless you for all donations! Online offering Sacraments Pastoral Team Our location OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE 17 Niedziela Zwykła, 1. Dziś obchodzimy Dzień Dziadków i Osób Starszych ustanowiony przez papieża Franciszka. 2. Serdecznie witamy Gości przebywających na wakacjach i urlopach. Życzymy dobrego wypoczynku. 3. Spowiedzi słuchamy codziennie 15 minut przed każdą Mszą Świętą. 4. W czwartek o godz. zapraszamy na cotygodniową adorację Najświętszego Sakramentu. 5. Jutro, we wspomnienie św. Krzysztofa, patrona kierowców, po Mszy Świętej o godz. i poświęcenie pojazdów. Samochody prosimy ustawić wzdłuż Alei Jana Pawła II od strony pasa startowego. 6. W czwartek, 28 lipca, wyrusza 40. Gdańska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Zapraszamy do modlitewnego towarzyszenia pielgrzymom. 7. Serdeczne „Bóg zapłać” za ofiary złożone dziś na tacę. Dziękujemy też za ofiary przekazywane na konto parafii. 8. W minionym tygodniu odprowadziliśmy na cmentarz naszych zmarłych parafian: + Barbara Batog z ul. Dywizjonu /l. 73/ + Bronisława Grzenkowicz z ul. Pilotów /l. 94/ + Witold Kwiasowski z ul. Skarżyńskiego /l. 76/ Dobry Jezu…. Jubilatom i solenizantom tego tygodnia składamy serdeczne życzenia. Parafianom, Gościom i Przyjaciołom Parafii życzymy błogosławionego nowego tygodnia. 24 lipca Święta Kinga, dziewica Kinga (Kunegunda) urodziła się w 1234 r. jako trzecia z kolei córka Beli IV, króla węgierskiego z dynastii Arpadów, i jego żony Marii, córki cesarza bizantyjskiego Teodora I Laskarisa. Miała dwóch braci i pięć sióstr, wśród nich były św. Małgorzata Węgierska oraz bł. Jolenta. Św. Elżbieta z Turyngii była jej ciotką. O latach młodości Kingi nie wiemy nic poza tym, że do piątego roku życia przebywała na dworze królewskim prawdopodobnie w Ostrzychomiu. Możemy przypuszczać, że otrzymała głębokie wychowanie religijne i pełne jak na owe czasy wykształcenie. W Wojniczu małoletnia jeszcze Kinga spotkała się z Bolesławem Wstydliwym; tam też doszło do zawarcia umowy małżeńskiej. Ze względu na małoletność obydwojga były to zrękowiny, po których w kilka lat później miał nastąpić akt właściwych zaślubin. Pierwsze swoje lata Kinga spędziła w Sandomierzu pod opieką Grzymisławy i pedagoga Mikuły, wraz ze swoim przyszłym mężem Bolesławem. Były to czasy najazdów Tatarów. Wieści o ich barbarzyńskich mordach dochodziły do Polski coraz bliżej. Na wiadomość o zdobyciu Lublina i Zawichostu Bolesław z Kingą i Grzymisławą opuścili Sandomierz i udali się do Krakowa. Po klęsce wojsk polskich pod Chmielnikiem koło Szydłowa (18 marca 1241 r.) uciekli na Węgry w nadziei, że tam będzie bezpieczniej. Jednak i tu nie znaleźli spokoju. Wojska węgierskie poniosły klęskę nad rzeką Sajo (11 kwietnia 1241 r.). Dlatego Kinga uciekła z Bolesławem na Morawy, gdzie zapewne zatrzymali się w Welehradzie w tamtejszym konwencie cystersów. Wódz tatarski Batu-chan stanął w Krakowie w Niedzielę Palmową, 24 marca; stąd Tatarzy ruszyli na Śląsk. Po bitwie pod Legnicą w 1241 r. Tatarzy wycofali się z Polski. Po bohaterskiej śmierci Henryka Pobożnego w bitwie z Tatarami rozgorzała walka o jego dziedzictwo śląskie i krakowskie. Dopiero po pokonaniu Konrada Mazowieckiego młodzi książęta mogli wrócić do Krakowa (1243). Ponieważ zamek w Krakowie, jak też w Sandomierzu, Tatarzy zupełnie zniszczyli, tak że się nie nadawał do zamieszkania, Bolesław i Kinga pozostali w Nowym Korczynie. Tu właśnie Kinga nakłoniła swego przyszłego męża do zachowania dozgonnej czystości, którą ślubowali oboje na ręce biskupa krakowskiego Prandoty. Dlatego historia nadała Bolesławowi przydomek „Wstydliwy”. W tej formie czystości małżeńskiej Kinga spędziła z Bolesławem 40 lat. Wtedy także zapewne Kinga wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka. Zaślubiny odbyły się na zamku krakowskim około roku 1247, bowiem wtedy Bolesław był władcą księstwa krakowsko-sandomierskiego. W posagu od ojca Kinga otrzymała 40 000 grzywien srebra, co Szajnocha przeliczył na około 3,5 miliona złotych. Była to ogromna suma. Kinga w tym czasie zapewne kilka razy odwiedzała rodzinne Węgry. Sprowadziła stamtąd do Polski górników, którzy dokonali pierwszego odkrycia złoży soli w Bochni (1251). Stąd powstała piękna legenda o cudownym odkryciu soli. Aby dopomóc w odbudowaniu zniszczonego przez Tatarów kraju, Kinga ofiarowała Bolesławowi część swojego posagu; Bolesław za to przywilejem z 2 marca 1252 r. oddał jej w wieczyste posiadanie ziemię sądecką. Kinga pomagała Bolesławowi w rządach nad obu księstwami (krakowskim i sandomierskim). Wskazuje na to spora liczba wystawionych przez obu małżonków dokumentów. Hojnie wspierała katedrę krakowską, klasztory benedyktyńskie, cysterskie i franciszkańskie. Ufundowała kościoły w Nowym Korczynie i w Bochni, a zapewne również w Jazowsku i w Łącku. Do Krakowa sprowadziła z Pragi Kanoników Regularnych od Pokuty i wystawiła im kościół św. Marka. Do Krzyżanowic nad Nidą sprowadzono norbertanki, gdzie im wystawiono kościół i klasztor. W Łukowie książę Bolesław osadził templariuszy. Swojej siostrze, bł. Salomei, Bolesław pozwolił i dopomógł wznieść w Zawichoście kościół, klasztor i szpital. Kinga w sposób istotny przyczyniła się do przeprowadzenia kanonizacji św. Stanisława ze Szczepanowa (1253). To ona miała wysłać do Rzymu poselstwo w tej sprawie i pokryć koszty związane z tą misją. 7 grudnia 1279 r. umarł w Krakowie książę Bolesław Wstydliwy. Długosz wspomina, że biskup krakowski Paweł i niektórzy z panów zaofiarowali Kindze rządy. Kiedy Kinga poczuła się wolna, postanowiła zrezygnować z władzy i oddać się wyłącznie sprawie zbawienia własnej duszy. Upatrzyła sobie klaryski jako zakon dla siebie najodpowiedniejszy. Znała go dobrze, bo już w roku 1245 przyjęła welon i habit klaryski jej ciotka, bł. Salomea, która w tym czasie założyła w Zawichoście pierwszy ich klasztor, w roku 1259 przeniesiony do Skały. Sprawa założenia przez Kingę klasztoru klarysek w Starym Sączu komplikowała się, bo nowy władca Krakowa, Leszek Czarny, nie chciał zgodzić się na tę fundację i odkładał decyzję w obawie, aby nie utracić ziemi sądeckiej, którą Kinga chciała ofiarować klasztorowi na jego utrzymanie. Po czterech latach, w 1284 r., ostatecznie doszło do zgody. Kinga wstąpiła do tego klasztoru już wcześniej (1279), zaraz po śmierci męża. Prawdopodobnie nie zajmowała w klasztorze żadnych urzędów. Jej staraniem była budowa i troska o jego byt materialny. Welon zakonny otrzymała z rąk biskupa Pawła. Jednak śluby zakonne złożyła dopiero, jak to wynika ze szczęśliwie zachowanego dokumentu, 24 kwietnia 1289 roku. Spędziła w Starym Sączu 12 lat, poddając się we wszystkim surowej regule, zatwierdzonej przez Urbana IV w roku 1263. Zmarła 24 lipca 1292 r. w Starym Sączu. Beatyfikacja Kingi nastąpiła dopiero za pontyfikatu papieża Aleksandra VIII. Dokonano jej po długim procesie kanonicznym dnia 10 czerwca 1690 r. Dekrety, wydane przez papieża Urbana VIII (1623-1644), zalecały w sprawach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych jak najdalej posuniętą ostrożność i surowość. Kult świątobliwej księżnej trwał jednak od wieków. Sam fakt porzucenia świata i jej wstąpienia do najsurowszego zakonu żeńskiego był dowodem heroicznej świętości Kingi. Pamięć dzieł miłosierdzia chrześcijańskiego, jak również instytucji pobożnych, których była fundatorką, były bodźcem do oddawania jej kultu. Była powszechnie czczona przez okoliczny lud jako jego szczególna patronka. Do jej grobu napływali nieustannie pielgrzymi. Liczne łaski, otrzymane za jej wstawiennictwem, rozsławiały jej imię. Kult bł. Kingi znacznie wzrósł po jej beatyfikacji. Benedykt XIII przyznał jej tytuł patronki Polski i Litwy (31 sierpnia 1715 r.). Jest także patronką diecezji tarnowskiej. Kanonizacji Kingi dokonał św. Jan Paweł II w Starym Sączu dnia 16 czerwca 1999 r., podczas swojej przedostatniej pielgrzymki do Polski. Mówił wtedy między innymi: „Mury starosądeckiego klasztoru, któremu początek dała św. Kinga i w którym dokonała swego życia, zdają się dziś dawać świadectwo o tym, jak bardzo ceniła czystość i dziewictwo, słusznie upatrując w tym stanie niezwykły dar, dzięki któremu człowiek w sposób szczególny doświadcza własnej wolności. Tę zaś wewnętrzną wolność może uczynić miejscem spotkania z Chrystusem i z człowiekiem na drogach świętości. U stóp tego klasztoru, wraz ze św. Kingą proszę szczególnie was, ludzie młodzi: brońcie tej swojej wewnętrznej wolności! Niech fałszywy wstyd nie odwodzi was od pielęgnowania czystości! A młodzieńcy i dziewczęta, których Chrystus wzywa do zachowania dziewictwa na całe życie, niech wiedzą, że jest to uprzywilejowany stan, przez który najwyraźniej przejawia się działanie mocy Ducha Świętego”. W ikonografii przedstawiana jest w stroju klaryski lub księżnej, w ręku trzyma makietę klasztoru ze Starego Sącza, czasami bryłę soli, bywa w niej pierścień.

parafia św kazimierza zaspa